Weer niet bereikbaar

Het komt bij ons net iets vaker voor dan bij een regulier familiebedrijf.

Niet bereikbaar zijn. Koen vertelde hij had iemand aan de telefoon gesproken die werkelijk heel boos was omdat wij er niet waren…  Zo zonde, de lieve jongen is 12 jaar. En neemt keurig op. Als volwassene heb je je dan ook zo te gedragen.

Ons gezin is niet een doornee standaard gezin, al vraag ik me af of die überhaupt wel bestaan. Maar dat terzijde. Wij hebben drie kinderen: Koen, Simon en Annelie. Daarnaast een melkveebedrijf met 90 koeien en de recreatieboerderij met plek voor 100 gasten, 2 vakantiehuizen en de camping. Drukte genoeg dus.

Maar dat was allemaal prima te behappen en te organiseren met z’n tweeën. Was het niet dat Simon, de middelste in dit gezin, vaak ziek is.

Nu zult u wel denken, waarom schrijft ze zo over haar privé leven en niet over de alle daagse gezelligheid en kneuterigheid van de boerderij. Nou omdat dit keihard de werkelijkheid is. Eergisteravond hebben wij een telefoontje gehad van de Endocrinoloog uit het Sofia Kinderziekenhuis in Rotterdam. We zijn daar naar aanleiding van het aanvragen voor groeihormoon terecht gekomen. Het expertise centrum op het gebied van dit syndroom. Wat zijn wij dankbaar dat we daar terecht zijn gekomen. Onze eigen kinderarts in het MCL zijn we zo dankbaar, ze strijd voor ons, zoekt dingen tot op de bodem uit. Het is natuurlijk haar werk maar zo betrokken en lief. Top Arts!!

Als Simon dan in het ziekenhuis ligt, is zijn mama mee, en ja dan is de boerin niet bereikbaar op het bedrijf. En ook de boer werkt zich dan een slag in de rondte om zijn vee te verzorgen, de verblijvende gasten het naar de zin te maken ( die daar altijd volop begrip voor hebben als iets niet lukt, omdat hij alleen is) en niet te vergeten Koen en Annelie die de nodige aandacht vragen en opgevangen moeten worden omdat zij zich ook zorgen maken over hun broertje. De computer staat in zo’n periode uit. De boer heeft er gewoon weg de tijd niet voor de emails te beantwoorden. Ik probeer in het ziekenhuis de belangrijkste mails te beantwoorden. Maar ook dat blijft er soms bij, Simon heeft mijn aandacht nodig.

En omdat wij dit bedrijf met z’n tweeën runnen, is het soms zo dat emails een paar dagen niet beantwoord worden. Wij hopen dat u hier begrip voor heeft.

Wat betreft Simon en het telefoontje van de endocrinoloog , gaan we de komende tijd een moeilijke zware periode tegemoet. Hij begint zo snel mogelijk met groeihormonen. Simon is gestopt met groeien en wordt dus niet veel groter dan nu. Maar elke centimeter erbij is mooi. De groeihormonen zorgen ervoor dat hij eetlust krijgt en dan kan stoppen met sondevoeding. Ook hebben ze cellen in zijn bloed gevonden, die verontrustend kunnen worden in de toekomst. Tot op heden is er daar gelukkig niets mee aan de hand, en we leggen dit nieuws daarom ook snel terzijde en gaan nu weer over tot de orde van de dag. We zien wel hoe het allemaal gaat verlopen en kunnen toch niet in de toekomst kijken.

Want het gaat nu goed met ons gezin, alles loopt weer en de emails en de telefoon worden beantwoordt door mij.

Maar het kan dus voorkomen dat De Oorsprong even niet bereikbaar is, wij hopen op uw begrip!

 

Simon heeft vanaf zijn geboorte al het Russel Silver Syndroom. Is vaak ziek en ligt erg vaak in het ziekenhuis, en ja dan ben ik mee.